رمضان،ماه اندیشیدن و خروچ از زندگی روزمره

 

نوع مطلب :فرهنگی ،مناسبت ها ،

نوشته شده توسط:

بار دیگر ماه رمضان با شبهاى الهام‏بخش، روزهاى سراسر پند، فضاى معطّر، و خاطرات و درسهایش، در حالى كه انسان را به سوى نظم و انضباط و استوارى فرا مى‏خوانَد، به ما روى آورده است.

بار دیگر روزه مى‏گیریم، شب‏زنده ‏دارى مى ‏كنیم و شعایر دینى را بزرگ مى ‏داریم و سرانجام با شادمانى و خشنودى عید را با هم جشن مى ‏گیریم. سپس به زندگى عادى باز مى ‏آییم و به همین ترتیب، سالها، یكى پس از دیگرى مى‏آیند و یادها و خاطرات ما بیشتر و بیشتر مى‏شود

بیمِ آن مى‏رود كه ماهِ رمضان به عادتِ بى‏روحى تبدیل شود كه شعایرِ آن تنها عادتها و رسومى سرگرم ‏كننده باشد و از همه معانى اصلى و روح حقیقىِ خود تهى شود.

روزه ماه رمضان و سایر عبادات و شعایرِ دین فقط فعالیتهاى جسمى نیستند، بلكه همه اینها اعمالى هستند كه از عقل و دل سرچشمه مى‏گیرند و در قالب حس مى‏ریزند و با آن همراه مى‏شوند. از همین رو، هرگاه این اعمالْ بدون مشاركت و حضورِ دل و عقل انجام گیرد، بى‏روح، بى‏ هدف، و تقلیدى مى ‏شوند: انجام مى‏گیرند اما تأثیرى نمى‏ بخشند.

در تجربه جدید، در این ماه مبارك و در فریضه روزه ‏دارى باید عقل و دل خویش را با بدنهایمان به كار بگیریم. بر ما است كه بیندیشیم و تأمّل كنیم. باید، محبت بورزیم و به فكر دیگران باشیم. باید محبت و اندیشه را در عبادت روزه خود وارد نماییم.

رمضانْ تنها با این اوصافْ رمضانى است كه فضایى ایجاد مى ‏كند تا انسانى عزّتمند و سرفراز پرورش یابد كه فاتح مكه باشد و پیروزِ جنگِ بدر و سازنده تاریخ. این است رمضانى كه ماهِ انس است و هنگامِ احساسِ آلامِ همنوعان، موسمِ به فراموشى سپردنِ كینه‏ ها و الفتِ جامعه، توحیدِ كلمه و نزدیكى قلب ها و برانگیختن دوباره امت. روزه ماه مبارك، با این اوصاف، نخستین گام است براى پایه ‏گذارى و ساختن تاریخ.

روزه و نماز و عید تنها تكالیف و مناسك كلیشه ‏اىِ تحمیلى نیستند كه ما، براى ارج نهادن به خدا، تقدیم او مى ‏كنیم یا به عنوان مالیات هایى براى عالم غیب پیشاپیش مى‏ فرستیم؛ بلكه این عبادات، نیروهاى محركه و انگیزه ‏هاى تجدید قوه دفاع در حیاتى سالم و تصحیح انحراف و خطا در سلوك انسانى است.

روزه خروج از زندگى روزمره است؛ لحظه ‏اى اندیشیدن و تأمّل كردنِ خارج از عادات روزمرّه انسان است. انسان براى یك لحظه، یك ساعت، یا ماهى از ماه ها، با پروردگارِ خود پیوند ویژه‏ اى مى ‏خورَد. انسان پیوند خود را با زندگىِ معمولى و روزمره قطع مى ‏كند، سپس در جهتِ تنظیمِ این روابط و غلبه بر این وابستگی ها و این احساس كه او آزاد است تلاش مى‏ كند. او شخصیت خود را كامل مى ‏كند. خود را از نو مى‏ سازد و نفْسِ خویش را تزكیه مى‏ كند.

ما در این ماه و با روزه‏اى كه در این ماه مى ‏گیریم، مى‏ توانیم از هواها، ستمگری ها، ضعف ها و نیازها و از انحراف در بستر زندگىِ روزمره و عادّىِ خویش آزاد گردیم، و از آزادگانى شویم كه بر آینده خود مسلط اند و سرنوشت خویش را رقم مى‏ زنند



 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات